Duo
BILITIS is een uniek ensemble op de Nederlanse podia en
daar buiten. Haar exotische bezetting en bijzondere
programmering maakt het duo een ware
pionier.
De beide harpistes, waarvan er een ook zingt, hebben sinds
hun oprichting in 2004 naam gemaakt door hun boeiende en
spraakmakende programmas, waarbij de combinaties van twee
harpen en harp met zang een grote afwisseling waarborgt.
Hun repertoire wordt gevormd door bestaande composities uit
alle stijlperiodes, arrangementen die zij zelf maken en
speciaal voor het duo geschreven nieuwe composities. Met
het strijkersensemble Camerata Antonio Lucio onder leiding
van violiste Emmy Verhey gaven zij de Nederlandse premiere
van de dubbelharpconcerten van Maciej Malecki en Jean
Francaix.
Inmiddels heeft Duo Bilitis hun eerste cd "Le Jardin
Feerique" uitgebracht. Daarop staan werken voor twee
harpen van Debussy, Faure, Franck en Ravel.
Duo BILITIS is winnaar van het
Nationaal Kamermuziekconcours Almere
2008.
Verrassende premiere Duo Bilitis in Zangen van Verlangen
24 juli 2008, Kunstredactie Gooi en
Eemlander
(...)Twee Nederlandse musiciennes in sober zwart, een met
linnen haren, de andere, van Russische afkomst, met een
ravenzwart pagekapsel. Twee harpen, die zich als
verrassende decorelementen ontpoppen, mede dankzij een
uitgekiende belichting. Ekaterina Levental heeft
dramatische expressie van zichzelf en weet door voordracht
en expressieve zang de zaal te boeien. (...) De
voorstelling gaat spontaan en fris van de lever en de kuise
gedichtkeuze wordt in het Nederlands en uit het hoofd
voorgedragen. Er is veel te zien op het soberzwarte podium
want twee harpen en wisselende belichting leveren
interessante schaduwen op. In voorkomende gevallen zingen
beide vrouwen vanachter de gekleurde snaren tot het
publiek. Gekooide vrouwen? Integendeel, dat bewijzen de
vertalingen van deels nepgriekse vrijmoedige, erotische
gedichten uit 1893 van de Franse classicus Pierre Louys
wel. (...)Het programma opende met Between and I, fragments
of Sappho, voor 2 harpen en mezzosopraan van de Nederlandse
componist Lowell Dijkstra (*1952) . Dijkstra betuigt
respect aan de antieken en kiest voor een sobere, ingetogen
aanpak met beperkte toonomvang zodat het declamatorisch
effect maximaal is. Verder boetseert deze premiere dankzij
de muziek van Debussy, de harpen en de voordracht liefdevol
aan de etherische sfeer. Er klinken delen uit de Six
Epigraphes Antiques, die Debussy componeerde als scenische
muziek bij een Bilitis soiree in het Parijs van 1901.
(...)Het enthousiaste applaus in de zaal kon amper de
teleurstelling toedekken dat de opvoering zo kort duurde.
Wie had er niet meer willen proeven van eeuwigjonge,
zorgeloze liefde? Een bijzonder optreden in de arcadische
sfeer van Austerlitz dat ik niet gauw zal vergeten
Afwisseling in hemelse harpklanken, april 2008 BN
DESTEM
Twee jonge meiden op een instrument dat tot de oudste
instrumenten uit de geschiedenis gerekend wordt. In de
bijbel staat al dat koning David harp speelde. Die vroegere
harpen waren kleiner en werden lyra genoemd. De harp wordt
echter altijd, zowel vroeger als nu, geassocieerd met
hemelse klanken met een etherisch geluid passend bij
engelen en feeen. Altijd lieflijk, romantisch en met
dromerige arpeggio's. Het werd zondag dan ook vooral een
lieflijk concert. De dames lieten echter horen dat naast
het zacht kabbelen met de harp meer mogelijk is zoals in
Pantomine van Carlos Salzedo uit Pentacle Suite. In dit
moderne werk lieten zij de harpen speels, maar soms ook fel
klinken en waren onverwachte effecten te horen die
associaties opriepen met de Spaanse gitaar en castagnetten.
Desondanks bleef ook hier de muziek een dromerig karakter
houden. Dat hoorden we al meteen in de Prelude, Fugue and
Variations for two harps van Cesar Franck. Een stuk dat
rust en hemelse vrede uitstraalde, waarbij het samensmelten
van twee harpen voor een vol en voornaam klankidioom
zorgde. Doordat echter het lieflijke en dromerige karakter
van de harp steeds een mystieke betovering blijft oproepen,
ligt altijd het gevaar van eentonigheid op de loer. Dat
gevaar onderving Bilitis prima doordat Levental niet alleen
harpiste is, maar ook zangeres. (..)Heel kundig nam ze
daarbij zelf een deel van de begeleiding voor haar rekening
of werd ze begeleid door Tebbe. Het lied Assisa a un pie d
un salice uit Otello van G. Rossini kreeg daardoor een hele
speciale invulling met overtuigende dramatiek. The
Chatterbox van S. Prokofjev daarentegen was puur komisch.
Een lied waarin ze vertelde dat ze geen tijd heeft om te
kletsen. Ondertussen kletste Levental heel wat af. Niet
alleen met haar stem, maar ook op de harp samen met Tebbe:
een onderhoudend gesprek!
Randmeerconcert:
verrassende contrasten in Zeewolde-Flevo Post- jan.
2007
Voor meer dan 170 bezoekers -een record in Zeewolde-
speelden In Open Haven voor de pauze het duo Bilitis
bestaande uit Eva Tebbe, harp en Ekaterina Levental, harp
en mezzosopraan en na de pauze Alexander Drozdov, piano.
Een groter muzikaal contrast was nauwelijks denkbaar. De
harpistes speelden voornamelijk 20e eeuws repertoire.
Stukken waarbij in de werken van Salzedo en Constant
technieken werden gebruikt zoals glissandi op de harp.
Zoiets leidt snel tot niet veel meer dan curieuze effecten,
echter hier hadden ze een duidelijke muzikale functie: een
niet geringe artistieke prestatie van de harpisten.
Opmerkelijk was ook de bewerking van een bekend orgelwerk
van Cesar Franck voor twee harpen. Iets waar bij je de
wenkbrauwen kunt fronsen. Orgel getransponeerd naar harp?
Het overtuigde volkomen dankzij de uitvoering. ’Ä®Bij
Harpalyce, voor harpsolo, gebaseerd op een oude griekse
-gruwelijke- vertelling knapte een bassnaar. Dat is jammer
zult u denken, echter voor de harpiste is dat een ramp:
welke snaar is het, heb ik deze nodig en hoe los ik dat op.
Toch gewoon doorspelen. We hebben van dat paniekgevoel
niets gehoord. Hulde.’Ä®Hun aandeel werd afgesloten met vijf
griekse volksliederen getoonzet door Maurice Ravel.
Ekaterina Levental zong ze, begeleid door Eva Tebbe.’Ä®Ter
afsluiting: de 20e eeuwse werken van deze avond werden in
ademloze stilte aangehoord, was het dan toch het zout in de
pap?’Ä®
Grote
belangstelling jubileumconcert Kunstkring- Heerenveense
Courant 19.01.2005
Ter gelegenheid van het zestigjarig bestaan van deze
organisatie betrad het strijkersensemble Camerata Antonio
Lucio onder leiding van Emmy Verhey het Heerenveense
concertpodium, om de ruim driehonderd toehoorders te laten
genieten van een feestelijk programma, dat overigens werd
opgenomen door de Concertzender. Nadat mr. dr. Roel
Kaastra, wethouder van cultuur van de gemeente Heerenveen
het concert opende met een korte toespraak, waarin hij
terugblikte op zestig jaar kamermuziek in onze regio en de
betekenis van de Kunstkring nog eens extra onderstreepte,
werd het 'Concertino in old style' voor twee harpen en
strijkers van Maciej Malecki gespeeld. Solisten daarbij
waren Ekaterina Levental en Eva Tebbe. Ongecompliceerde
muziek, waarin klassieke elementen een belangrijke rol
spelen. Een sympathieke 'binnenkomer', die het bij het
publiek goed deed. Aansluitend plaatste men het 'Concert
voor twee harpen en strijkers' van Jan Francaix op de
lessenaars. Het eerste deel (Moderato-Vivace) werd met het
nodige raffinement gerealiseerd. Tegen de achtergrond van
een fraaie, transparante strijkersklank kregen de twee
solisten optimaal ruimte zich te profileren. Gezegd mag
worden, dat de beide, nog jonge harpistes gestalte wisten
te geven aan een puntgave uitvoering, die gekenmerkt werd
door een uitstekende techniek, effectvol pedaalgebruik en
mooie, geledingen in de dynamiek. Het was jammer, dat in de
tweede episode (Vivace) bij elk van de harpen een snaar
brak. Nadat dit euvel was verholpen, werd dit deel nog eens
gespeeld. Dit, vooral met het oog op de radio-opnamen door
de Concertzender. Het is bewonderenswaardig, hoe alle
betrokkenen na deze ongewenste onderbreking de draad weer
opvatten en op het vereiste moment weer present waren. Ook
dat is professionaliteit. In het middendeel (Grave) werd de
rustig voortkabbelende solopartij omgeven door een milde
strijkersklank. Intentioneel spel van alle betrokkenen en
fraai gekleurd door Ekaterina Levental en Eva Tebbe. Ook de
Finale (Moderato) kreeg alles, wat nodig was. Een speelse,
zwierige benadering, waarbij vitaliteit en musiceervreugde
voorop stonden. Na de pauze kreeg dit jubileumconcert haar
apotheose in de vertolking van De Vier Jaargetijden van
Antonio Vivaldi. In deze cyclus van vier concerti trad Emmy
Verhey zelf naar voren als soliste.(...). Een feest om naar
te luisteren en een waar hoogtepunt voor de Heerenveense
Kunstkring.
GOEDE
HARPISTEN EN STERKE EMMY VERHEY- Leeuwarder Courant,
maandag 17 januari 2005
De toegankelijke neobarokke compositie van Malecki werd
hier en daar overgoten met een lichte dissonantensaus,
feestelijk en herkenbaar. De harpisten Ekaterina Levental
en Eva Tebbe, goed samenspelend, gedreven en ritmisch,
maakten er van wat er te maken viel van deze muziek a la de
tune van de tv-serie rond dierenarts James Herriot. Dit
gold ook voor de flinterdunne compositie van Jean Francaix,
met Franse vaudeville en walsjes. De uitvoering (...)van
deze ritmisch lastige muziek, kreeg door de overtuigende
wijze waarop de solisten zich presenteerden, warme bijval
uit de zaal. De Vier Jaargetijden werden in de kleinst
mogelijke bezetting gespeeld met Emmy Verhey als vertelster
van Vivaldi's muzikale sonnetten. In de beeldende
jaargetijden komt van alles voorbij: kou, hitte,
voetenstampen, onweer, klappertanden, blaffende honden
enzovoort’Ä®
Harpduo Bilitis, een
boeiend en gevarieerd concert
Het Harpduo Bilitis verzorgde op 17 maart j.l. een boeiend
en gevarieerd concert voor kring Noviomagum. Boeiend omdat
door het goede samenspel van het harpduo een grote dynamiek
en klankrijkdom wordt gerealiseerd in de stukken,
gevarieerd omdat Bilitis bij de samenstelling van het
repertoire interessante keuzes maakt die het standaard
harp-repertoire overstijgen. Op 17 maart bestond het
pogramma uit stukken van onder meer Andres, Ravel, De Falla
en Ceasar Franck, alsook van moderne componisten als
Ton-That Tiet en Marius Constant. Eva Tebbe maakte als
soliste indruk door haar gedreven en boeiende vertolking
van Harpalyce van Constant. ’Ä®Ekatarina Levental's
veelzijdigheid kreeg aandacht door haar krachtige
vertolking van 2 zangstukken van Glinka waarbij zij werd
begeleid door Eva Tebbe, en in de 7 Spaanse Liederen voor
zang en 2 harpen van de Falla. Het duo gaf op een prettige
manier toelichting op de stukken en antwoorden op de
vragen. De toegift van Ravel was een schitterende
afsluiting van een geslaagde avond. Verslag Kunst in de
Kamer door drs. J.J. Corbey. 17-03-2006