Duo BILITIS is een uniek ensemble op de Nederlanse podia en daar buiten. Haar exotische bezetting en bijzondere programmering maakt het duo een ware pionier.
De beide harpistes, waarvan er een ook zingt, hebben sinds hun oprichting in 2004 naam gemaakt door hun boeiende en spraakmakende programmas, waarbij de combinaties van twee harpen en harp met zang een grote afwisseling waarborgt. Hun repertoire wordt gevormd door bestaande composities uit alle stijlperiodes, arrangementen die zij zelf maken en speciaal voor het duo geschreven nieuwe composities. Met het strijkersensemble Camerata Antonio Lucio onder leiding van violiste Emmy Verhey gaven zij de Nederlandse premiere van de dubbelharpconcerten van Maciej Malecki en Jean Francaix.
Inmiddels heeft Duo Bilitis hun eerste cd "Le Jardin Feerique"  uitgebracht. Daarop staan werken voor twee harpen van Debussy, Faure, Franck en Ravel. Duo BILITIS is winnaar van het Nationaal Kamermuziekconcours Almere 2008.

Verrassende premiere Duo Bilitis in Zangen van Verlangen
24 juli 2008, Kunstredactie Gooi en Eemlander
(...)Twee Nederlandse musiciennes in sober zwart, een met linnen haren, de andere, van Russische afkomst, met een ravenzwart pagekapsel. Twee harpen, die zich als verrassende decorelementen ontpoppen, mede dankzij een uitgekiende belichting. Ekaterina Levental heeft dramatische expressie van zichzelf en weet door voordracht en expressieve zang de zaal te boeien. (...) De voorstelling gaat spontaan en fris van de lever en de kuise gedichtkeuze wordt in het Nederlands en uit het hoofd voorgedragen. Er is veel te zien op het soberzwarte podium want twee harpen en wisselende belichting leveren interessante schaduwen op. In voorkomende gevallen zingen beide vrouwen vanachter de gekleurde snaren tot het publiek. Gekooide vrouwen? Integendeel, dat bewijzen de vertalingen van deels nepgriekse vrijmoedige, erotische gedichten uit 1893 van de Franse classicus Pierre Louys wel. (...)Het programma opende met Between and I, fragments of Sappho, voor 2 harpen en mezzosopraan van de Nederlandse componist Lowell Dijkstra (*1952) . Dijkstra betuigt respect aan de antieken en kiest voor een sobere, ingetogen aanpak met beperkte toonomvang zodat het declamatorisch effect maximaal is. Verder boetseert deze premiere dankzij de muziek van Debussy, de harpen en de voordracht liefdevol aan de etherische sfeer. Er klinken delen uit de Six Epigraphes Antiques, die Debussy componeerde als scenische muziek bij een Bilitis soiree in het Parijs van 1901. (...)Het enthousiaste applaus in de zaal kon amper de teleurstelling toedekken dat de opvoering zo kort duurde. Wie had er niet meer willen proeven van eeuwigjonge, zorgeloze liefde? Een bijzonder optreden in de arcadische sfeer van Austerlitz dat ik niet gauw zal vergeten

 
Afwisseling in hemelse harpklanken, april 2008 BN DESTEM
Twee jonge meiden op een instrument dat tot de oudste instrumenten uit de geschiedenis gerekend wordt. In de bijbel staat al dat koning David harp speelde. Die vroegere harpen waren kleiner en werden lyra genoemd. De harp wordt echter altijd, zowel vroeger als nu, geassocieerd met hemelse klanken met een etherisch geluid passend bij engelen en feeen. Altijd lieflijk, romantisch en met dromerige arpeggio's. Het werd zondag dan ook vooral een lieflijk concert. De dames lieten echter horen dat naast het zacht kabbelen met de harp meer mogelijk is zoals in Pantomine van Carlos Salzedo uit Pentacle Suite. In dit moderne werk lieten zij de harpen speels, maar soms ook fel klinken en waren onverwachte effecten te horen die associaties opriepen met de Spaanse gitaar en castagnetten. Desondanks bleef ook hier de muziek een dromerig karakter houden. Dat hoorden we al meteen in de Prelude, Fugue and Variations for two harps van Cesar Franck. Een stuk dat rust en hemelse vrede uitstraalde, waarbij het samensmelten van twee harpen voor een vol en voornaam klankidioom zorgde. Doordat echter het lieflijke en dromerige karakter van de harp steeds een mystieke betovering blijft oproepen, ligt altijd het gevaar van eentonigheid op de loer. Dat gevaar onderving Bilitis prima doordat Levental niet alleen harpiste is, maar ook zangeres. (..)Heel kundig nam ze daarbij zelf een deel van de begeleiding voor haar rekening of werd ze begeleid door Tebbe. Het lied Assisa a un pie d un salice uit Otello van G. Rossini kreeg daardoor een hele speciale invulling met overtuigende dramatiek. The Chatterbox van S. Prokofjev daarentegen was puur komisch. Een lied waarin ze vertelde dat ze geen tijd heeft om te kletsen. Ondertussen kletste Levental heel wat af. Niet alleen met haar stem, maar ook op de harp samen met Tebbe: een onderhoudend gesprek!

Randmeerconcert: verrassende contrasten in Zeewolde-Flevo Post- jan. 2007

Voor meer dan 170 bezoekers -een record in Zeewolde- speelden In Open Haven voor de pauze het duo Bilitis bestaande uit Eva Tebbe, harp en Ekaterina Levental, harp en mezzosopraan en na de pauze Alexander Drozdov, piano. Een groter muzikaal contrast was nauwelijks denkbaar. De harpistes speelden voornamelijk 20e eeuws repertoire. Stukken waarbij in de werken van Salzedo en Constant technieken werden gebruikt zoals glissandi op de harp. Zoiets leidt snel tot niet veel meer dan curieuze effecten, echter hier hadden ze een duidelijke muzikale functie: een niet geringe artistieke prestatie van de harpisten. Opmerkelijk was ook de bewerking van een bekend orgelwerk van Cesar Franck voor twee harpen. Iets waar bij je de wenkbrauwen kunt fronsen. Orgel getransponeerd naar harp? Het overtuigde volkomen dankzij de uitvoering. ’Ä®Bij Harpalyce, voor harpsolo, gebaseerd op een oude griekse -gruwelijke- vertelling knapte een bassnaar. Dat is jammer zult u denken, echter voor de harpiste is dat een ramp: welke snaar is het, heb ik deze nodig en hoe los ik dat op. Toch gewoon doorspelen. We hebben van dat paniekgevoel niets gehoord. Hulde.’Ä®Hun aandeel werd afgesloten met vijf griekse volksliederen getoonzet door Maurice Ravel. Ekaterina Levental zong ze, begeleid door Eva Tebbe.’Ä®Ter afsluiting: de 20e eeuwse werken van deze avond werden in ademloze stilte aangehoord, was het dan toch het zout in de pap?’Ä®

Grote belangstelling jubileumconcert Kunstkring- Heerenveense Courant 19.01.2005

Ter gelegenheid van het zestigjarig bestaan van deze organisatie betrad het strijkersensemble Camerata Antonio Lucio onder leiding van Emmy Verhey het Heerenveense concertpodium, om de ruim driehonderd toehoorders te laten genieten van een feestelijk programma, dat overigens werd opgenomen door de Concertzender. Nadat mr. dr. Roel Kaastra, wethouder van cultuur van de gemeente Heerenveen het concert opende met een korte toespraak, waarin hij terugblikte op zestig jaar kamermuziek in onze regio en de betekenis van de Kunstkring nog eens extra onderstreepte, werd het 'Concertino in old style' voor twee harpen en strijkers van Maciej Malecki gespeeld. Solisten daarbij waren Ekaterina Levental en Eva Tebbe. Ongecompliceerde muziek, waarin klassieke elementen een belangrijke rol spelen. Een sympathieke 'binnenkomer', die het bij het publiek goed deed. Aansluitend plaatste men het 'Concert voor twee harpen en strijkers' van Jan Francaix op de lessenaars. Het eerste deel (Moderato-Vivace) werd met het nodige raffinement gerealiseerd. Tegen de achtergrond van een fraaie, transparante strijkersklank kregen de twee solisten optimaal ruimte zich te profileren. Gezegd mag worden, dat de beide, nog jonge harpistes gestalte wisten te geven aan een puntgave uitvoering, die gekenmerkt werd door een uitstekende techniek, effectvol pedaalgebruik en mooie, geledingen in de dynamiek. Het was jammer, dat in de tweede episode (Vivace) bij elk van de harpen een snaar brak. Nadat dit euvel was verholpen, werd dit deel nog eens gespeeld. Dit, vooral met het oog op de radio-opnamen door de Concertzender. Het is bewonderenswaardig, hoe alle betrokkenen na deze ongewenste onderbreking de draad weer opvatten en op het vereiste moment weer present waren. Ook dat is professionaliteit. In het middendeel (Grave) werd de rustig voortkabbelende solopartij omgeven door een milde strijkersklank. Intentioneel spel van alle betrokkenen en fraai gekleurd door Ekaterina Levental en Eva Tebbe. Ook de Finale (Moderato) kreeg alles, wat nodig was. Een speelse, zwierige benadering, waarbij vitaliteit en musiceervreugde voorop stonden. Na de pauze kreeg dit jubileumconcert haar apotheose in de vertolking van De Vier Jaargetijden van Antonio Vivaldi. In deze cyclus van vier concerti trad Emmy Verhey zelf naar voren als soliste.(...). Een feest om naar te luisteren en een waar hoogtepunt voor de Heerenveense Kunstkring.

GOEDE HARPISTEN EN STERKE EMMY VERHEY- Leeuwarder Courant, maandag 17 januari 2005

De toegankelijke neobarokke compositie van Malecki werd hier en daar overgoten met een lichte dissonantensaus, feestelijk en herkenbaar. De harpisten Ekaterina Levental en Eva Tebbe, goed samenspelend, gedreven en ritmisch, maakten er van wat er te maken viel van deze muziek a la de tune van de tv-serie rond dierenarts James Herriot. Dit gold ook voor de flinterdunne compositie van Jean Francaix, met Franse vaudeville en walsjes. De uitvoering (...)van deze ritmisch lastige muziek, kreeg door de overtuigende wijze waarop de solisten zich presenteerden, warme bijval uit de zaal. De Vier Jaargetijden werden in de kleinst mogelijke bezetting gespeeld met Emmy Verhey als vertelster van Vivaldi's muzikale sonnetten. In de beeldende jaargetijden komt van alles voorbij: kou, hitte, voetenstampen, onweer, klappertanden, blaffende honden enzovoort’Ä®

Harpduo Bilitis, een boeiend en gevarieerd concert

Het Harpduo Bilitis verzorgde op 17 maart j.l. een boeiend en gevarieerd concert voor kring Noviomagum. Boeiend omdat door het goede samenspel van het harpduo een grote dynamiek en klankrijkdom wordt gerealiseerd in de stukken, gevarieerd omdat Bilitis bij de samenstelling van het repertoire interessante keuzes maakt die het standaard harp-repertoire overstijgen. Op 17 maart bestond het pogramma uit stukken van onder meer Andres, Ravel, De Falla en Ceasar Franck, alsook van moderne componisten als Ton-That Tiet en Marius Constant. Eva Tebbe maakte als soliste indruk door haar gedreven en boeiende vertolking van Harpalyce van Constant. ’Ä®Ekatarina Levental's veelzijdigheid kreeg aandacht door haar krachtige vertolking van 2 zangstukken van Glinka waarbij zij werd begeleid door Eva Tebbe, en in de 7 Spaanse Liederen voor zang en 2 harpen van de Falla. Het duo gaf op een prettige manier toelichting op de stukken en antwoorden op de vragen. De toegift van Ravel was een schitterende afsluiting van een geslaagde avond. Verslag Kunst in de Kamer door drs. J.J. Corbey. 17-03-2006